Een dagje aan de vijver

Mee op pad.

 

Jefke heeft een nieuw riempje gekregen. Te groot voor dat kleine prutsje maar met een beetje aanpassen lukte het wel. Dus vertrekken we naar de vijver. Met een riempje kunnen we veilig wandelen. Op weg...

Mee in de auto, vooraan, anders mist hij te veel van zijn eerste reisje. Het is een beetje wennen maar het lukte wel. Ik ben zo trots op mijn kleine vent.

Vol spanning kijkt hij om zich heen, wachtend op wat gaat komen. Ik voel dat hij zenuwachtig is om alles wat voorbij komt. Het gaat allemaal zo snel voor een kleine kater.

 

 

Aan de vijver komt hij in een heel andere wereld. Zonder de zus Poessie, een beetje onwennig.

Alleen, tussen hoge bomen, bloemen, gras. Kleine kruipende diertjes en vogeltjes. Maar vooral... water.

De karpers vindt hij fascinerend. Als ze komen eten gaat hij ze begroeten aan de oever. En dan zijn er nog die kleine schaatsende beestjes op het water...kon hij maar lezen wat ze schrijven...
Hij wil het allemaal zien, elk diertje begroeten.

 

Er is zo veel te beleven dat de dag te kort is.
Hij neemt afscheid van de vissen en de vogels, tot de volgende keer. Dit was een dag, een verhaal, een avontuur dat hij kan vertellen aan grote zus. Maar als we thuis komen zijn de verhalen nog niet voor meteen. Mijn kleine vent is moe, zijn eerste reis als avonturier was vermoeiend.
Morgen...
dan zal hij het haar wel vertellen. Morgen...