Even bijpraten

Dag allemauw

Waar zullen we beginnen. Bij het begin zeggen ze dan.
Dat begin ligt al even in het verleden, toen we begonnen met deze blog.
Ondertussen is er veel gebeurd en soms veranderd.
Maar sommige dingen veranderen niet.
Ik en mijn zus, we zijn nog steeds geen dikke vrienden maar we amuseren ons wel.

Terwijl Mauwmy en Pawpa het zomerhuisje op orde zetten, spelen wij met de vriendjes.
En er zijn veel nieuwe vriendjes en vriendinnetjes.

Elke dag komen Felix en Grijsje eten. Grijsje is nog heel bang maar Felix voelt zich al helemaal thuis.
Hij komt ook bij ons in het zonnetje liggen of in de veranda tot hij eten krijgt.










Grijsje komt soms een praatje maken maar hij is nog een beetje bang van Mauwmy.




En dan zijn er nog de vogeltjes.

Dit jaar hebben we weer een nestje kleine koolmeesjes in de fles.
Ze zijn met 7 en het zijn kleine wormetertjes. 


We gaan deze zomer weer veel avonturen beleven.

Tot de volgende keer. 

Thuis

 Dag allemauw

We worden het al gewoon om weer thuis te zijn. Hier kunnen we ook ravotten en rennen.

Alleen missen we onze vriendjes van de vijver. Maar baasje zegt dat het goed gaat want elke keer als hij daar komt, zijn alle bakjes leeg gegeten. 
Dan ziet hij ons ros buurkatje en soms meneer Egel ook.

 



Wij hebben het thuis ook naar onze zin. 
Spelen, slapen, eten en slapen. 
Veel slapen maauuw.

Dat doen we graag.

 
 




Zeker als vrouwke thuis is want dan speelt zij spelletjes met ons.

Dan doen we lichtjes vangen of met de pluimpjes spelen en daar worden we moe van.

 






Ik ben ook graag dicht bij mijn vrouwke. Dan mag ik mee op het bureau zitten en soms ook helpen.

Als vrouwke dan op de knopjes drukt van een platte zwarte doos, wil ik dat ook proberen. Dan loop ik met mijn pootjes er over en komen er van alle lettertjes op scherm.

 






Of speeltjes zoeken in een naaidoos. Dat lijkt toch meer op een speeldoos hoor.
 

Daarna lig ik gewoon op de grote stoel van baasje. Daar slaap ik het best.

Op weg naar de winter.

Dag bloggertjes.

Zoals jullie weten hebben onze baasjes, de vijverplaats afgesloten.

Nu zijn we weer thuis, in onze warme nestjes en met veel ruimte om te spelen.

Ik en mijn zusje hebben afscheid genomen van onze vriendjes.
De vogeltjes, eendjes, vlinders en bijtjes en natuurlijk van onze poezenvrienden en meneer Egel.

 

Het was een moeilijk afscheid. Ook voor ons vrouwke want die ziet die kleine beestjes ook graag.

Maar de herfst staat voor de deur en dan de winter. 

Dus zitten wij nu thuis en gaan onze baasjes soms naar de vijver om voor de diertjes te zorgen. Alles netjes houden, eten geven en kijken of alles nog veilig is. De kleine buurkatjes zijn al goed gegroeid en die zullen we volgend jaar zeker weer zien. Ik kijk er al naar uit.

Maar eerst gaan we de koude donkere maanden door moeten en dat heeft ook zo zijn charmes.

Ik ben eens benieuwd waar we de kerstboom gaan zetten en welke kadootjes er gaan liggen.

Misschien kan ik deze winter mijn pootjes in de sneeuw zetten. Dat zou leuk zijn.

Tot de volgende keer.

Drukte allom

Zoveel te beleven.

Dag lezertjes.
Wij hebben weer van alles meegemaakt en dat gaan we nu vertellen.

Choco en Felix komen elke dag op bezoek. Ze zijn niet bang hoor. Soms komen ze helemaal tot aan het terras of tot aan onze ren. 


 

Ze zijn lief, nieuwsgierig en ze zorgen goed voor de kittens. Een zwart en een ros. 




 





Maar ik en mijn zus vinden het ook fijn om gewoon met baasje of vrouwke te zijn. Dan ga ik wandelen of Poessie mag dan in de tuin liggen. Die kan dat uren lang, genieten van de zon en de schaduw. 

 





 
Ik ben een wandelaar. Liefst in de ochtend, dan maak ik vrouwke al wakker om 5u. Oeps, die heeft dat niet zo graag maar dan mag ik al buiten in de ren. Daarna gaan we wandelen, naar de diertjes kijken of gewoon luisteren naar de vogels.


Zo, dat zijn weer verhalen. Vrouwke zal nog een filmpje posten van de kleine kittens. Dat volgt later.

Onze buren.

Choco

Hier zijn we dan met weer nieuws.

Vandaag vanuit de kattenwereld. Jullie weten van het nestje dat er vorig jaar kwam.

Daar zien we af en toe de mama nog als zij komt eten. Van de 4 kittens zijn er 2 die ons komen opzoeken. Vrouwke heeft de zwarte "Felix" genoemd (die van de reclame) en een bruin geplekte noemden we Choco. We wisten niet of het meisjes of jongens waren.

Nu wel!!!!

Felix is wel degelijk een kater en Choco is een katin. Waarom zijn we zo zeker...? 

 

Choco heeft een nestje met 3 kittens. Kei schattige, kleine kindjes. 

 

Onze buurman van de andere vijver zei dat hij ook kleine kittens heeft, ergens onder een palet. Wij denken dat die van de oma zijn. 

Ja het wordt een drukke zomer.

Kleine kittens, kleine eendjes die nog gaan komen en wie weet wat komt er nog allemaal langs.

Het verveelt hier nooit met al die diertjes.

Dag, tot het volgende verhaal.

 

Poessie in beeld.

 Vandaag een woordje over Poessie.

Zij is de oudere "zus" van Jefke. Met haar 5 jaar is ze een heel eigenzinnige dame. Poessie was de eerste poes in ons gezin en heel erg op haar privacy en plekjes gesteld.

Toen, 3 jaar later, kwam kater Jefke erbij en haar wereld is een beetje veranderd. Als kleine kitten deed hij heel het huishouden rond hem draaien. 

Poessie kon en kan hem niet te dicht in haar buurt verdragen. Maar ze gedraagt zich als een gastvrouw. Vriendelijk tegenover Jefke maar zeker niet meer dan dat. En als zij niet wil, zal hij ook niet veel ruimte krijgen.
Maar zo heeft ze ook haar lieve momenten. Als ze buiten is dan geniet ze daar volop van. Minutenlang kan zij in het gras liggen, snuffelen, bijtjes en bloemen bekijken en de frisse lucht opsnuiven. Dan komt ze kopjes geven als dank dat ze tijd voor zichzelf krijgt. Hier geniet ze enorm van. We gunnen haar dat ook dagelijks. Je merkt dat zij die tijd neemt als quality time. 

 

Ze wordt nu 5 jaar en ze is een hele dame, met eigen wensen en ze is een deel van ons gezin. Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken maar ze heeft haar super lieve momenten. 

Ze blijft onze prinsesje.

Tot later...

Alle dagen anders.

Weer een mooi avontuur.

Dag lezertjes.

Hier zijn we weer met onze avontuurtjes.

We zijn al een paar keer gaan wandelen. Langs de vijver, helemaal rond. 

En dan is er van alles te beleven. Vlindertjes en libellen, eendjes en kleine holletjes waar diertjes inzitten.

 

Maar langs de oevers zitten ook grote holen en daar zitten grote beestjes in met een lange staart.
Papa zegt dat het een waterrat is. Amai, die is groot hoor. Zoals een muisje maar grooooot.

 

En muisjes heb ik al gevangen. Die breng ik dan binnen maar dat heeft vrouwke niet graag. 

Die zet het muisje dan terug buiten. 

Dit is Fredje de spitsmuis. Hij komt altijd van de graantjes eten die de vogeltjes laten vallen. 

Maar het mooiste bezoek dat we kregen was een hertje. Ja, het was over de heuvel gekomen en heeft een wandeling gemaakt. Het was een mooi diertje en papa kon mooie foto's maken. 

 

Vrouwke is weer trots dat er zoveel diertjes komen.

Zo dat hebben we weer meegemaakt. Tot de volgende keer.

Vijvervriendjes.

Hallo allemaauw

Hier hebben we weer een verhaaltje van onze vriendjes aan de vijver.

De wilde katjes zijn zo groot al. Ze komen elke dag wel eten en een goeie dag zeggen.

Tot op het terras bijna. Ze voelen zich helemaal thuis hier.

 

Ook de kleine eendjes groeien snel. Die mogen van hun mama ook al alleen blijven maar ze zijn nog graag bij mama. Papa is altijd in de buurt om ze te helpen.

Oooooh jaaaauw, nog groot nieuws. Mama-eend heeft weer eitjes gelegd. Echt waar, een tweede nest en daar is ze nu veel mee bezig hé. Dan let papa op de kleintjes en waakt voor het nest. 

En dan is er nog mijn zus, Poessie. We gaan vaak wandelen en spelen, dan zijn we moe. De rest van de dag slapen we dan. Of kijken wat naar de vogeltjes.

Super leuk om te doen maar ik ga het liefst wandelen en gras eten. Dat is goed om de haartjes uit onze maag te krijgen, zegt mauwma.

Dat was ons verhaal voor deze week. Ik ga weer slapen, tot later...