Een week in een kattenleven.

Kleine katjes worden groot.

Mijn kleine man, nu bijna 6 maanden later. Aan kattenkwaad geen gebrek, aan karakter nog minder. Als ik dacht dat onze Poessie mijn leven veranderd had, dan staat het nu op zijn kop door deze kleine man.

De liefde die vanuit zijn kleine kattenhartje komt kan ik niet beschrijven. Ook voor zijn zus kan hij lief zijn al is het spelen toch een belangrijke factor in huis. Maar zo hevig ze kunnen rennen, zo zacht en rustig kan het enkele minuten later zijn. 

Hij houdt van zijn zus, dat merk je aan alles. Hij huilt als ze er niet is, echt uit het diepste van zijn ziel en Poessie weet ook wat hij bedoelt al is zij het niet gewend. Ze zijn onafscheidelijk maar gunnen elkaar rust en ruimte. 

Elk zijn/haar eigen plaatsje en ik vind het zalig als zij genieten van die vrede in huis.