Rust...

Stilte kan je horen.

Onze twee poezen hebben besloten om
enkele momenten per dag een race- en agressiestop in te lassen.
Dat houdt in dat de ochtenden nog wel hectisch zijn,
met samen eten en dan elkaar te snel af zijn in plagen en blazen.
De ene gaat de andere niet uit de weg.
Daarna gaan ze elk een plaats opzoeken om de rest van de dag niet meer te bewegen.

's Avonds gaan ze dan, na het eten, weer even als een raket heen en weer schieten om alles te verteren
en dan de nacht aan te vangen.
Die nachten verlopen al een heel pak rustiger dan een maand geleden.
Ze hebben onderling de overeenkomst dat Poessie in de zetel slaapt en Jefke in de slaapkamer.
Soms slapen ze beiden op bed, tot groot genoegen van mezelf maar minder van mijn man, die dan  een beetje van zijn deel bed moet afgeven.
Maar we slapen al veel beter en langer sinds er vrede in huis is.

Het is fijn zo, in mijn gezinnetje.